Op zoek naar avontuur? Hoewel een ontspannen strandvakantie altijd fijn is, is het ook goed om onszelf uit te dagen met nieuwe ervaringen die ons helpen de wereld anders te zien. We spraken met de 28-jarige Timo, een Duitse PKU'er, over zijn geweldige reis naar Nieuw-Zeeland.
Hallo lieve lezers, ik ben Timo Cramer, hier om mijn ervaringen en tips voor reizen met PKU te delen. Mijn 15 maanden durende reis door Nieuw-Zeeland was echt inspirerend. Ik kan eerlijk zeggen dat het me voor altijd heeft veranderd. Ik leerde om zelfstandig te zijn in een vreemd land. Ik ontdekte mijn grenzen, vrijheden en mogelijkheden. Ik groeide door nieuwe mensen uit verschillende culturen te ontmoeten. Reizen heeft mijn ogen geopend voor nieuwe eiwitarme eetgewoonten en voedingsmiddelen die ik thuis nooit zou hebben geprobeerd.
Het eerste deel van mijn reis... de laaaaange vlucht:
Ik had geen problemen met de Duitse of Nieuw-Zeelandse douane met betrekking tot mijn PKU-formule en aminozuurmengsels. Maar onthoud, je mag geen fruit naar Nieuw-Zeeland brengen! Als je wordt betrapt, moet je een boete van $400 betalen: ik mocht zelfs geen geopend zakje gummibeertjes meenemen. Ze zijn daar heel streng. Ik spreek uit ervaring! Ik raad je sterk aan om je huiswerk te doen, vooral over wat je wél en niet mee kunt nemen bij een bezoek aan een nieuw land.
De tweede vlucht
Als onderdeel van mijn reisplanning heb ik de luchtvaartmaatschappij geïnformeerd over mijn PKU en dat ik tijdens de vlucht medisch voorgeschreven speciale eiwitarme voeding moet eten. Dus nam ik mijn PKU-aminozuren en Loprofin-brood* mee om tijdens de reis te eten. Je moet ook vragen of de luchtvaartmaatschappij kan voorzien in je behoeften met eiwitarme, veganistische maaltijden als aanvulling op de snacks die je hebt meegenomen.
Timo's reischecklist:
- Neem vertaalde versies van al je medische certificaten, productbeschrijvingen en recepten mee op reis om aan de douane te laten zien.
- Bestel voldoende (+ een beetje extra) eiwitarme voeding en aminozuurpreparaten om mee te nemen. Registreer dit, afhankelijk van je recept, bij de luchtvaartmaatschappij voor speciale medische bagage als je met het vliegtuig reist.
- Zorg ervoor dat je wat eiwitarm voedsel meeneemt op de vlucht om je te helpen, totdat je ander voedsel kunt vinden om te eten als je daar aankomt.
Mijn aankomst – laat de ontdekkingstocht maar beginnen.
Mijn eerste week bracht ik door in Auckland, een grote stad op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland. Ik ontmoette een andere Duitser die me de dichtstbijzijnde supermarkt wees, waar ik al mijn benodigdheden insloeg. De stad staat bekend om zijn cultuur, muziek, kunst, eten en wijn. Je kunt verdwalen in alle uitstekende restaurants, galerieën en tentoonstellingen. Als je van cultuur en het nachtleven houdt, is Auckland geweldig!
Toen ging ik WWOOF-en!
Na mijn verblijf in Auckland ging ik naar Hamilton om bij een lief gezin te wonen terwijl ik ging WWOOF-en. En dan bedoel ik niet blaffen als een hond! WWOOF staat voor 'We're Welcome on Organic Farms', een programma dat reizigers in contact brengt met gastgezinnen die praktische en culturele werkervaringen bieden op boerderijen, landgoederen en in biologische tuinen. De gastgezinnen zorgen voor gratis eten en onderdak terwijl avontuurlijke, milieubewuste reizigers deelnemen aan dagelijkse landbouwactiviteiten zoals planten, composteren, eieren rapen, enz. Het was fantastisch! Tijdens mijn bezoek van een maand at ik voornamelijk fruit, groenten en zelfgebakken PKU-brood. Helaas verloor ik hierdoor nogal wat gewicht. Dus probeerde ik wat nieuw voedsel, zoals plantaardige kokosyoghurt. Iets wat we toen nog niet hadden in Duitsland. Het was een redder in nood, het voerde mijn calorieën op en hielp me mijn spieren terug te winnen na een paar zweterige dagen op de boerderij.
Ik was trots op hoe onafhankelijk en dapper ik was geworden.
Na mijn ongelooflijke ervaring in Hamilton kocht ik een auto en reed ik naar mijn eerste baan in Tauranga, een levendige havenstad op het Noordereiland. Het is een geweldige plek om spontaan op ontdekkingstocht te gaan, omdat er altijd wel iets gebeurt. Bovendien ben je dicht bij populaire badplaatsen waar je kunt chillen op het strand. In Tauranga ontdekte ik dat ik glutenvrij brood kan verdragen, waardoor ik niet zelf hoefde te bakken. Ik heb ook veganistische chocolade, cake, Japanse zoetigheden zoals mochi en andere vegetarische gerechten geprobeerd. Iedere PKU-er is anders, dus dit is mijn persoonlijke ervaring: overleg altijd met je arts als je nieuwe voedingsmiddelen aan je dieet gaat toevoegen.
Hoe ik ervoor zorgde dat ik genoeg eiwitarme supplementen en voedingsmiddelen had.
Mijn broer Phil stuurde mij pakketjes uit Duitsland om ervoor te zorgen dat mijn PKU-voeding en aminozurenmengsels niet op zouden raken. Mijn advies? Als je voor langere tijd blijft, zorg er dan voor dat je je hoeveelheden en levertijden van tevoren plant. Zorg dat je altijd een back-up hebt, want de verzending kan onvoorspelbaar zijn en iets langer duren dan verwacht.
Ik wil andere PKU'ers inspireren om de wereld te zien en te ervaren!
Hoewel reizen met PKU iets lastiger is, is het niet onmogelijk! Voorbereiding en planning zijn essentieel voor ons PKU-ers, zodat we alles kunnen meemaken wat we willen. Denk er niet te lang over na, doe het gewoon!
Waarom zou elke PKU'er minstens één avontuur moeten beleven?
De reis heeft me een heel nieuw perspectief op de wereld gegeven. Door de ogen van andere culturen heb ik mijn vooroordelen de deur gewezen en ben ik anders gaan denken. Ik heb nu meer empathie. Ik heb ook mezelf en mijn onafhankelijkheid teruggevonden. Ik was verbaasd over hoe zelfredzaam en zelfverzekerd ik was geworden. Als je je angsten kunt loslaten en een avontuur aandurft, zul je er nooit spijt van krijgen.
